Αντίγραφο του Αντίγραφο του Αντίγραφο του K2 Categories

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ

Διαδρομή 1η: ΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΚΟΡΟΜΗΛΙΑΣ

    Η Κορομηλιά είναι ένα χωριό που βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Καστοριάς, η πρόσβαση σε αυτό είναι εύκολη. Πηγαίνοντας κανείς στον οικισμό, μπορεί να σταματήσει στον ναό του Τιμίου Σταυρού, που βρίσκεται σε πολύ κεντρικό σημείο του, να πιει καφέ σε ένα από τα καφενεδάκια και να συναντήσει ντόπιους. Μέσα από το χωρίο περνάει ο δρόμος που θα οδηγήσει τον επισκέπτη, στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Το εγκαταλλελημένο μοναστήρι βρίσκεται εκεί που τελειώνουν τα σπαρτά και αρχίζει το δάσος. Δεν είναι πολύ μεγάλο και δεν φιλοξενεί μοναχούς, λειτουργεί όμως δύο φορές τον χρόνο. Λίγο πιο πέρα αρχίζει να φαίνεται το φαράγγι, το ύψος του υπολογίζεται στα 70 μέτρα και το μήκος του φτάνει τα 2 με 2,5 χιλιόμετρα. Το φαράγγι είναι βαθύ και ο ουρανός μέσα από αυτό φαίνεται να είναι ακόμη πιο ψηλά. Τα βράχια, τα δέντρα, η ησυχία της φύσης και τα νερά του ποταμού Αλιάκμονα που τρέχουν και ακούγονται τόσο δυνατά σε κάνουν να νιώθεις σαν να βρίσκεσαι κάπου που μόνο εσύ έχεις πάει, σαν αυτό το τοπίο που βλέπεις, να μην το έχει δει ανθρώπινο μάτι. Η φωνή σου ακούγεται τόσο δυνατά που νομίζεις πως ο αντίλαλος της μπορεί να φτάσει στα πέρατα της γης. Όλο αυτό σε κάνει να φαίνεσαι και να νιώθεις πολύ μεγάλος, στην ουσία όμως είσαι τόσο μικρός, μέσα σε αυτό το μεγαλείο της φύσης.   


Διαδρομή 2η: Ο ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ  ΤΗΣ «ΤΣΟΥΚΑΣ»

    Ακολουθώντας τον δρόμο που οδηγεί στο Νεστόριο, περίπου 20 χιλιόμετρα από την πόλη υπάρχει μία πινακίδα που σου δείχνει τον δρόμο για την Αγία Άννα. Η Αγία Άννα είναι ένα χωριό που δεν είναι μακριά από τον κεντρικό δρόμο όμως, λίγο η πυκνή βλάστηση, λίγο οι λόφοι και οι στροφές δεν είναι ορατό. Μόλις μπεις στο χωριό η εγκατάλειψη είναι εμφανής, οι κάτοικοι του λιγοστοί και τα σπίτια παλιά. Και ο δρόμος συνεχίζει. Ο προορισμός είναι εδώ στην περιοχή «Τσούκα», στην κοιλάδα των ‘Στενών’, σε μία μαγευτική περιοχή όπου το πράσινο της φύσης και το γαλάζιο του ουρανού, είναι τα κυρίαρχα στοιχεία. Και κάπου εκεί, ξεπροβάλει ένα πετρόκτιστο κτήριο, που από μακριά μοιάζει με ναό. Πλησιάζοντας και παρατηρώντας ενδελεχώς το κτίσμα, διαπιστώνει κανείς πως όντως είναι ένας ναός. Ένας ναός που δεν έχει καμία σχέση με τους σύγχρονους, είναι πολύ απλοϊκός όμως η αίσθηση ευλάβειας που νιώθεις μέσα σε αυτόν είναι τόσο έντονη. Μερικά βήματα πιο πέρα υπάρχει μια σκάλα που σε οδηγεί στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής. Κατεβαίνοντας προς τον ναό, το τοπίο που αντικρίζει ο επισκέπτης είναι μοναδικό. Μια χαράδρα και ένα καταρράκτης ακριβώς απέναντι. Ο παφλασμός του νερού είναι τόσο έντονος μέσα στο ήσυχο φυσικό τοπίο και τα βράχια που πέφτει φαίνονται τόσο άγρια και σκληρά που νομίζεις πώς το νερό σχίζεται. Και στο τέλος της σκάλας βρίσκεται ο ναός, χτισμένος τον 13οαιώνα. Οι δύο ναοί, τα κτίσματα και κάποια ερείπια τριγύρω είναι τα απομεινάρια της παλιάς μονής των Ταξιαρχών, στην περιοχή της Τσούκας.


Διαδρομή 3η: Ο ΧΑΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΡΕΝΕΣ

    Μετά το Νεστόριο ο δρόμος που συνεχίζει σε πάει όλο και πιο κοντά στην καρδιά του Γράμμου. Βουνά και χιονισμένες κορφές, πεύκα και έλατα, λαγοί που τρέχουν, φυλλωσιές που κουνιούνται, ένας ουρανός πιο γαλανός από ποτέ, και η απόλυτη σιωπή είναι τα κομμάτια του παζλ που συνθέτουν τις εικόνες μοναδικού κάλλους αλλά άγριας ομορφιάς του Γράμμου. Ενώ ο δρόμος συνεχίζει, ένα ξέφωτο μετά το χωριό Κοτύλη και ένας χωματόδρομος σε οδηγούν στον απόκρημνο βράχο του Χάρου. Όταν σταθείς στην άκρη του δρόμου και κοιτάξεις κάτω βλέπεις μία απεραντοσύνη, μία άγρια ομορφιά. Στο σημείο αυτό θέλεις να κρατήσεις τις αποστάσεις σου από τη φύση, αφού το βάθος είναι μεγάλο. 130 μέτρα ύψους είναι αρκετά για να συνδέσεις το όνομα της περιοχής με τις μάχες που δόθηκαν εκεί αλλά και τις ζωές των ανθρώπων που χάθηκαν στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Όμως η διαδρομή δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζοντας στον χωματόδρομο, φτάνεις στην μαγευτική τοποθεσία των Αρρένων. Τα απέραντα δάση με τα ξέφωτα που χρησιμοποιήθηκαν τόσο σαν βοσκοτόπια όσο και σαν πεδία μαχών και οι ψηλές κορφές απαρτίζουν κομματάκι κομματάκι το Γράμμο καθώς, και η φυσική λίμνη που υπάρχει στην περιοχή, παρά το μεγάλο υψόμετρο. Οι διαστάσεις της είναι μικρές ενώ στα νερά της ζουν οι ‘τρίτωνες’, ένα είδος ψαριού που μπορεί και επιβιώνει στις χαμηλές θερμοκρασίες του βουνού και του υψόμετρου των 2300 μέτρων. Οι τρίτωνες είναι ένα ψάρι που μοιάζει περισσότερο με σαύρα, έχει πόδια και το μέγεθος του είναι σχετικά μικρό, είναι πολύ σπάνιο είδος και το συναντάμε σε ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης, ανάλογου υψόμετρου. Η έκταση αυτή όμως φημίζεται και για τα κρύα νερά της, νερά πεντακάθαρα και γάργαρα που πηγάζουν από πηγές του Γράμμου. Η πιο γνωστή πηγή είναι αυτή της ‘τριακοσάρας’, η παράδοση θέλει να έχει πάρει το όνομα της από την εποχή που χρησιμοποιούνταν η οκά. Λέγετε πως όταν κάποιος ζύγισε το νερό της πηγής, οι οκάδες που μετρούσε ήταν λιγότερες από αυτές που ζύγιζε. Πως γινότανε αυτό, μία οκά ζύγιζε 400 χιλιόγραμμα, η ίδια όμως ποσότητα από το νερό της πηγής ζύγιζε 300 κι έτσι πήρε αυτό το όνομα. Η δεύτερη εκδοχή θέλει να έχει πάρει το όνομα της από το υψόμετρο που βρίσκεται, 2300 μέτρα.


Διαδρομή 4η: ΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΣΤΟ ΒΙΤΣΙ

    Ξεκινώντας από την πόλη, για να εκπληρώσει κανείς αυτή την εκπληκτική διαδρομή, θα πρέπει να ακολουθήσει τον δρόμο που οδηγεί έξω από το Τοιχιό και να συνεχίσει προς το χωριό Οξυά. Η ανάβαση στον δρόμο για την κορυφή είναι μοναδική. Ο επισκέπτης έχει την ευχέρεια να δει από πολύ κοντά, τα πυκνά δάση με την πλούσια βλάστηση, που βρίσκονται παραπλεύρως του δρόμου. Το τοπίο όμως γίνεται όλο και πιο μαγευτικό, όσο ανεβαίνει κανείς. Στις ανήλιες πλευρές του βουνού, ο δροσερός αέρας σου δίνει μια γεύση για τις συνθήκες που επικρατούν εκεί τον χειμώνα. Το χιόνι σε αυτές τις ψηλές κορυφές λιώνει μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες αφού, από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη το τοπίο παίζει στους τόνους του άσπρου. Το όρος Βέρνον και η κορυφή Βίτσι προστατεύεται σε εθνικό επίπεδο γιατί αποτελεί ιδανικό βιότοπο για την καφέ αρκούδα. Οι πλαγιές του όρους είναι καλυμμένες με πλούσια δάση, τα οποία αποτελούνται από διαφορετικά είδη δέντρων, σύμφωνα με το υψόμετρο. Στην περιοχή που κυριαρχεί η οξιά σε πολύ πυκνά δάση, ξεπροβάλουν αλπικά λιβάδια με μια μεγάλη ποικιλία φυτών. Η πλούσια βλάστηση του Βιτσίου φιλοξενεί εκτός από την καφέ αρκούδα και πολλά άλλα άγρια ζώα. Κάπου εκεί λοιπόν, μέσα στο φυσικό τοπίο του βουνού υπάρχει το πέτρινο σαλέ του χιονοδρομικού κέντρου, για να φέρει τον άνθρωπο ένα βήμα πιο κοντά στην φύση. Πέντε πίστες, lift, καφετέρια και εστιατόριο είναι οι χώροι που διαθέτει το κέντρο. Το χιονοδρομικό κέντρο, που βρίσκεται μέσα στα δάση οξυάς και μόλις 25 χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς!